 |
Site İstastiği |
 |
|
şu ana kadar
68824561
sayfa izlenimi aldık. Başlangıç: 01/02/2003
|
|
|
 |
| |
Gönderen:huseyin Tarih: 05/04/2026 00:26
…BEYEFENDİ /…HANIMEFENDİ!
Dr.Hüseyin Kâmi BÜYÜKÖZER
Hocam, münafıklara “sayın, beyefendi, hanımefendi” demek bir sakınca teşkil eder mi?
Münafıklara, efendi vesaire denmeyeceği hadîs-i şerifte geçiyor. Ama bugün çevremizde birçok insan var, ne olduğunu bilmiyoruz. Hüsn ü zan ederiz, kibarca davranırız. Ancak, kötü hâli alenen bilinen kimseye iltifat etmemek gerektiği hadîs-i şeriften anlaşıldığından, hatta ona kusurunu söyleyip de vazgeçmesini sağlamak gerektiğinden olmaz. Ama bilmediği kimseye insanın hüsn ü zan etmesi uygun olur. Belki benim bilmediğim gizli, güzel huyları vardır, ibadetleri vardır; ben geceleyin yanında değilim ki. Belki gece uyumamış, birçok ibadetler etmiştir. diye hüsn ü zan etmek iyidir.
Aklı başında, dürüst, onuruna düşkün, yaşadığı toplumun saygın bireyleri olmaya önem veren her Anne/Baba, çocuklarının birer Hanımefendi veya Beyefendi olmalarını gönülden ister.
Hanımlık- Beylik, anne-babadan çocuğa geçer.
Ayşe Hanım’ın kızı Fatma Hanım veya Ahmet Bey’in oğlu Ali Bey gibi.
“Efendiliği” kazanmak için anne-babanın çocuğa vereceği eğitim-görgü kadar, çocuğun çabalaması, ailesine-topluma-insanlığa yararlı olacak yeteneklerini geliştirmesi, dürüstlüğün ve saygınlığın en büyük zenginlik olduğuna inanması gerekir.
Bu nitelikleri bünyesinde taşıyabilen-yaşatabilen çocuk anne-babadan aldığı “Hanım-Bey” kelimelerinin yanına “Efendi” kelimesini eklemeyi hak etmiştir.
O artık Fatma Hanımefendi veya Ali Beyefendi’dir.
Medeni insan olmanın gereği olan tüm bu güzel ve evrensel değerlerden haberi olmayan anneler-babalar da vardır. Bunların yetiştirdikleri çocuklar hiçbir zaman Hanımefendi/Beyefendi olamazlar.
Ben de büyürken bunları öğrendim ve kullandım. Ama bugün 88 yaşındayım. Başkalarına, daha genç olsalar da ve tanıdığım biri olsalar da, halâ "beyefendi" veya "hanımefendi" derim. Hatta tanımadığım daha yaşlı insanlara bile kullanırım. Sadece saygılı olmak ve/veya şakalaşmak istediğimi biliyorlar. Bana bugün "bey" deniyor ama şaşırtıcı bir şekilde genç nesilden nadiren duyuyorum.
BAZI ANEKDOTLAR:
“Geçmiş zaman içinde bir beldede hırsızlık yapan bir delikanlı vardı. Gün gelir yakalanır. Yargılanır. İdam cezası alır. İdam sehpasına gitmeden önce son isteği sorulur. Hırsız; Annemi görmek istiyorum, der. Annesi gelir. Hırsız; Anneciğim, ölmeden şu dilini çıkar, bir öpeyim, der. Anne dilini çıkarınca, hırsız ısırıp koparır.
Sonra şunu der; Sen o dilinle beni hırsızlığa yolladın, ben hırsızlık yaptım. Ben de beni ipe yollayan o dilini kopardım ki, hiç olmazsa kardeşlerimi kötü yola düşürme!’
‘Bugün cafe önünde duruken dilenci bir bayana "hoşgeldiniz hanfendi" dedim ve bana teşekkür etti hanfendi dediğim için... Herkesce ne için geldiği durumundan anlaşılabiliyordu, ancak ben herkes gibi yapamazdım ve içeri aldım onu ve içecek birşeyler söyledim.. Oturduk lafladık beş on dakika.. Ve ilk defa biri ona hanfendi demis hayatında. Ailesinden, boşandığı eşinden bahsetti.. Siz makyajına, ayakkabısına, kiyafetine, statusune göre mi birine hanfendi beyfendi dersiniz yoksa bu sizde ayrımsız bir üslup mudur insanlara karşı?’
Genç neslin bir kesimi ise‘kesinlikle iticidi olarak görüyor.. Sosyologlar ve Dil bilimcileri bunun nedenini araştırmalı.
"ahmet bey, ayşe hanım" şeklindeki bir hitap elbette itici değil, bilakis saygı dolu. lâkin kişinin ismi zikredilmeksizin sadece "beyefendi, hanımefendi" şeklindeki hitabın itici olduğunu kabul etmeliyiz.’
|
|
| |
 |
Haber Puanlama |
 |
|
Ortalama Puan: 5.0
Toplam Oy: 2
|
|
|
 |
|
|
